
کاش آنقدر معرفت داشتی که درد پنهان شده در لبخندم را می فهمیدی...
کاش آنقدر معرفت داشتی که عشق پنهان شده در خشمم را می فهمیدی...
کاش آنقدر معرفت داشتی که بغض پنهان شده در سکوتم را می فهمیدی...
کاش معنای حقیقی سکوتم را می فهمیدی، آن لحظه که غم هایم را در وجودم خفه می کردم...
کاش که درکم می کردی... کاش که مرا می فهمیدمی...
ولی افسوس که دیگر نیستم...
نظرات شما عزیزان: